May table sa gitna, basong hugis bilog ng usapan, bote ng gabi — nakatayo parang sentensiya ng saya. Walang reserbasyon. Walang curfew ang alak kung may kausap kang totoo.
Ito ang Hotel Inuman Session: kung saan ang chaser ay alaala, ang pulutan ay mga pangakong binasag, tapos pinagdikit ulit gamit tawa. Hotel Inuman Session With ADARTA
Ang hotel ay hindi tahanan, ADARTA. Pero sa gabing ito — pansamantalang puso ito. May mini-bar na puno ng hindi nasabing "sorry", may ice bucket na may lamang natutunaw na galit. May table sa gitna, basong hugis bilog ng
Sa huling patak, ADARTA — tatandaan mo: ang check-out ay darating. Pero ang session na ito, hindi mo kailangan ng resibo. Dala mo na sa bagahe mo: ang pahintulot na mabigo, ang lasa ng hindi pag-iisa, at ang tanda ko sa tabi ng banyo — “Uminom tayo para bumalik sa sarili, hindi para mawala.” Cheers. Tagay. Shot puno. Otw na si ADARTA. Ito ang Hotel Inuman Session: kung saan ang
Tara Na Sa Kwarto (Let’s Go To The Room)